Oddział Leczenia Zaburzeń Osobowości i Nerwic
Zaburzenia osobowości jest to grupa zaburzeń przejawiających się w dużej mierze poprzez zaburzone zachowania, trudności w tworzeniu lub utrzymywaniu satysfakcjonujących relacji. Pacjenci cierpiący z powodu zaburzeń osobowości mimo starań nie potrafią samodzielnie skorygować swojego funkcjonowania.
Oddział Leczenia Zaburzeń Osobowości jest specjalistyczną jednostką, której organizacja i sposób działania są podporządkowane stworzeniu optymalnych warunków do umożliwienia pacjentom zmiany swojego funkcjonowania.
Współczesna wiedza dostarcza pewnej dozy informacji na temat powstawania i przebiegu zaburzeń osobowości, pozwala również na podejmowanie skutecznego leczenia tych zaburzeń. Metodą leczenia, która przynosi według współczesnych badań najlepsze rezultaty jest psychoterapia psychoanalityczna. Jednak w wielu przypadkach nie jest ona wystarczająca, pacjenci oprócz psychoterapii potrzebują leczenia poprzez oddziaływania w specyficznym środowisku, które stanowi dla nich zarówno wsparcie jak i stymuluje ich czy wręcz wymaga od nich dokonywania zmian – taką formę leczenia zwykło się nazywać społecznością terapeutyczną. Czasami pacjenci wymagają podjęcia specyficznych działań rehabilitacyjnych, interwencji w ich środowisku społecznym, czy też wsparcia farmakologicznego.
Placówka nasza jest przeznaczona dla osób z takim nasileniem zaburzeń, że leczenie ambulatoryjne jest niewystarczające i zastosowanie tych wszystkich metod równocześnie jest jedyną szansą na wyleczenie.
Proponujemy naszym pacjentom półroczny pobyt na oddziale, jest to czas zbyt krótki dla całkowitego wyleczenia, ale często wystarczający dla uzyskania takich zmian, które umożliwiają kontynuacje terapii w warunkach ambulatoryjnych. W trakcie tego pół roku pacjent korzysta z psychoterapii psychoanalitycznej prowadzonej z częstością 2 lub 3 spotkań w tygodniu w formie indywidualnej lub grupowej, prowadzonej przez psychoterapeutów będących pod stałą superwizją.
Pacjenci stale przebywają w tzw. “społeczności terapeutycznej”, którą tworzą oni sami wraz z częścią personelu - odpowiedzialną za tą część terapii: z pielęgniarkami psychospołecznymi, terapeutą zajęciowym, socjologiem, pracownikiem socjalnym, psychiatrą.
Zasadnicze zadanie społeczności polega na tym, że pacjenci w rożnych sytuacjach - ustrukturowanych lub nie, w mniejszych lub większych grupach mają okazję do podyskutowania o swoim funkcjonowaniu, refleksji nad nim i uzyskiwania w bezpiecznych warunkach informacji na swój temat.
Personel pracujący w społeczności jest profesjonalnie przygotowany do podjęcia roli polegającej na równoczesnym dawaniu wsparcia pacjentom i konfrontowania ich z wszelkimi przejawami i konsekwencjami ich zaburzonych zachowań.